رابطه بین سلامت روان و آموزه هاي ديني

استاد حسين محققي – دانشگاه بوعلي سينا

اكرم اسدي

چکیده :

زندگی در قرن حاضر همراه با استرس و تنیدگی روانی و بحران هایی است که سلامت روان را به مخاطره می اندازد و منجر به بحران هایی می گردد که باعث بیماری های جسمی و روانی  می شود . از این رو نیاز به دین منحصر به دوره خاص نیست بلکه در تمام اعصار احتیاج به دین حس می شود.

با توجه به عنوان این پژوهش ،آنچه مورد بررسی قرار گرفته است . بررسی عمل به آموزه های دینی و سلامت روان می باشد . هدف اصلی از این پژوهش بررسی تاثیر آموزه های دینی بر سلامت روان افراد است که به عنوان یکی از فرضیه های پژوهش مطرح شده است . آنچه از برسی این فرضیه بدست آمده بیانگر عدم رابطه بین آموزه های دینی و سلامت روان می باشد که با آنچه در پژوهشهای قبلی بدست آمده مغایرت دارد. دستیابی به این نتیجه را شاید بتوان به جامعه آماری مرتبط دانست که از بین 200 نفر از دانشجویان 19 تا 23 ساله دانشگاه بوعلی سینا انتخاب گردیده است. در واقع نتایج فرضیه های این پژوهش در زمینه ی رابطه ی بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روان معنادار به دست نیامده است. در این پژوهش از روشهای آماری توصیفی میانگین، انحراف معیار، میانه  استفاده و همچنین همبستگی پیرسون t همبسته  و F در حیطه روشهای آماری استنباطی به کار گرفته شد.

آزمونهای به کار رفته در این پژوهش آزمون سلامت عمومیGHQ  در زمینه سلامت روانی و آزمون مقیاس خود سنجی التزام عملی به اعتقادات اسلامی به منظور اندازه گیری رفتارهای دینی می باشد که طبق نتایج به دست آمده از اجرای این دو آزمون فرضیه های مطرح شده معنا دار نشده است.