عنوان:بررسی رابطه بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روان در بين دانش آموزان مقطع متوسطه شهر همدان (سال تحصيلي 1387-1386)

استاد :‌آقای توكلي

دانشجو :آرزو باب الحوائجي

 

چكيده تحقيق

موضوع تحقيق حاضر در رابطه با « بررسی رابطه بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روان در بين دانش آموزان مقطع متوسطه شهر همدان درسال تحصيلي 1387-1386» مي‌باشد.

فرضيات تحقيق عبارتند از :

1-بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روانی رابطه وجود دارد.

2-بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روان با سن رابطه وجود دارد.

3-بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روان با بعد خانوار رابطه وجود دارد.

4-بین عمل به آموزه های دینی و سلامت روان با ميزان درآمد خانواده رابطه وجود دارد.

براي اجراي تحقيق جامعه آماري خود را در بين كليه دانش آموزان مقطع متوسطه ناحيه 2 شهرستان همدان انخاب كرديم كه 300 نفر از ايشان به عنوان جامعه نمونه به پرسشنامه هاي مربوطه پاسخ دادند. شيوه نمونه گيري نيز تصادفي انتخاب شده است. يافته اي تحقيق نشان دادند كه میانگین نمره سلامت روان جامعه نمونه برابر 34.32 شده است كه بهتر از ميانگين جامعه مي باشد. نتايج يافته هاي تحقيق نشان دادن كه براي فرضيه اول بین نمره سلامت روان و عمل به آموزه هاي ديني رابطه معنی داری مشاهده مي شود. (000/0= P) به نحوی كه با افزايش ميزان عمل به آموزه هاي ديني، وضعيت سلامت روان بهتر مي شود.

در فرضيه دوم مشخص شد كه با افزايش سن، ميزان دينداري افزايش مي‌يابد. (000/0= P) اما بين سلامت روان و سن رابطه معني داري مشاهده نمي شود (324/0= P)

نتايج بررسي فرضيه سوم نشان داد كه بين عمل به آموزه هاي ديني و درآمد خانواده (156/0= P) و همچنين سلامت روان و درآمد خانواده (253/0= P) رابطه معني داري وجود ندارد.

نتايج بررسي فرضيه چهارم نشان داد كه بين عمل به آموزه هاي ديني و بعد خانوار رابطه معني دراي وجود دارد.  (013/0= P) بدين ترتيب كه با افزايش بعد خانوار ميزان عمل به آموزه هاي ديني نيز افزايش مي يابد. اما بين سلامت روان و بعد خانوار (253/0= P) رابطه معني داري وجود ندارد.

در پايان نيز محدوديتها و پيشنهاداتي با توجه به يافته هاي تحقيق ارائه شده است.