زهرا عباسي . استاد محمود ابراهيمي. رشته علوم اجتماعي

دين و دينداري يكي از مهمترين مباحث علوم انساني مي باشد. متفكران حوزه هاي مختلف از جمله فلسفه، تعليم و تربيت، روانشناسي و جامعه شناسي به بحث و اظهار نظر در اين زمينه پرداخته اند. يكي از مباحث ايشان ميزان دينداري و تفكيك گروههاي اجتماعي بر اساس ميزان تقيد و باور به آموزه هاي مذهبي مي باشد. با توجه به اهميت اين موضوع، در اين تحقيق به موضوع « بررسی سنجش میزان دینداری افراد 20 تا 30 ساله » پرداخته ايم. بدين منظور در فصلهاي اول و دوم شرحي از بيان مسئله و نيز نظريات مطرح شدهه در اين خصوص را بيان مي كنيم. سپس براي سنجش موضوع در سطح تجربي، روش تحقيق اجرا شده را معرفي مي كنيم. روش تحقيق حاضر پيمايشي مي باشد و حجم نمونه اي بالغ بر 135 نفر از دانشجويان شهرستان کبودرآهنگ انتخاب شده اند. شيوه نمونه گيي بصورت تصادفي ساده مي باشد و از پرسشنامه محقق ساخته كه به تاييد استاد راهنما رسيده است براي سنجش ميزان دينداري و متغيرهاي مستقل بهره گرفته ايم.

نمونه تحقيق شامل 95 نفر مرد و 45 نفر خانم هستند كه تحصيلاتي از ابتدايي تا دانشگاهي را شامل مي شود. 54.1 درصد آنها شاغل و 32.6 درصد بيكار بوده اند. همچنين 43.7 درصد ساكن روستا و 54.8 درصد ساكن شهر هستند. نتايج تحليل داده ها نشان دادند كه 27.4 درصد در حد كم و 5.6 درصد در حد زياد از رسانه ها استفاده مي كنند . در 27.9 در خانواده ها ميزان دينداريدر حد متوسط و در 72.1 درصد در حد زياد گزارش شده است. در شاخص ميزان دينداري، 10.3 درصد دينداري ضعيف، 50.8 درصد دينداري متوسط و 38.9 درصد دينداري قوي داشته اند. نتايج آزمون فرضيات نيز گوياي اين بوده است كه بين افزايش ميزان دينداري خانواده، دينداري دوستان و تحصيلات با ميزان دينداري فرد رابطه مستقيم وجود دارد. اما هر چه ميزان استفاده از رسانه هاي جمعي بيشتر مي شود، ميزان دينداري فرد كاهش مي يابد. همچنين با بهتر شدن محل سكونت افراد ميزان دينداري قوي تر مي شود. با اين حال ميزان دينداري ميزان درآمد ، جنسيت و سن تاثيري در ميزان دينداري ندارند.